Deyiş’ten,

     Deyiş ekibi olarak bundan iki yıl önce bir yola girdik. Yolun ne kadar meşakkatli olduğunun aslında çok da kestiremedik önceleri. Gençtik ve heyecanlıydık. Gençliğimizin verdiği bu dinamizmi birikimlerimizle yoğurup bir dergi çıkartmak istedik. Oturduk konuştuk, tartıştık ve yolumuzun yönünü çizmeye çalıştık. Bizi anlatan, bizden olan, bizi kendisiyle birlikte taşıyan, geliştiren, büyüten bir dergi olsun istedik. Bizim de İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi  öğrencileri olarak bir sözümüz vardı elbet. Dilimiz  döndüğünce bunları sizinle paylaşmak istedik. Bir ‘’yazın’’ dı bu, bizi yazıyla, dil ve dilin bütün ahengiyle buluşturan, yaşamı gerçekliğin yapaylığından kurtaran bir imge.

          Bu yüzden ‘’Deyiş’’ olsun istedik adımız. Hepimizin bir deyişi vardı elbet, bizden bir şeyler olan deyişler. Sesimizi duyurmak ve hayata bir şeyler katmak istedik, bakın biz de varız dedik ötekilere. Var olmak istedik  ve kendimizi yeniden yaratmak deyişlerimizle. Yüzleşmek istedik, tanımak veya tanınmak ve hepsinden önemlisi de ‘’bilmek’’ ti gayemiz. 

           İlk sayı ile son sayımız arasındaki değişim, yenilik ve farklılık bizim başarı grafiğimizin sürekli yukarıya doğru çıktığının bir göstergesidir. Her sayımızla daha zengin bir içerik ve teknik olarak daha kaliteli bir sayı ile karşınıza çıktık. Her sayıda birikim ve tecrübemizi katlayarak dergicilik adına sürekli yeni adımlar atarak kendimizi yeniledik. Ön yargılardan ve tutuculuktan uzak olan anlayışımızla yapılan en küçük ve basit eleştirileri dahi dikkate alarak eksiklerimizi görmeye ve bunları gidermeye çalıştık. Amacımız hatasız bir dergi çıkarmak olmadı hiç, mutlaka hatalar olacak ama biz en az olsun istedik. Çünkü bir gün eleştirilmediğimizde bu derginin misyonu da bitmiş olacak. Eleştirilmek Deyiş ekibine hırs veren ve bizi okumaya, araştırmaya zorlayan bir olgu aslında. Bu yüzden ilk sayımızdan bu güne dek yanımızda olup bizi desteklediğiniz için size müteşekkiriz. Bu gün dergimizin yedinci sayısını çıkartmanın kıvancını yaşıyoruz.

            Bize gelen eleştirilerden anladığımız kadarıyla Deyiş Dergisi sadece bir üniversite dergisi değil aynı zamanda okulun dışında ve hatta İstanbul’un dışında da bir Edebiyat Dergisi olduğunu gösteriyor. Şu an tek sıkıntımız dergimizi yurdumuzun diğer bölgelerine ulaştıramayışımızdır. İmkanları ve şartları zorlayarak edebiyat dostlarına daha kolay iletişim kurmak ve deyişlerimizi paylaşmak için bir web sitesi hazırladık. Bu vesile ile okuyucularımız Deyiş Dergisi’nin önceki sayılarına ulaşma imkanı sunduk. Artık sanal olarak da okuyucularımızla buluşmaktan onur duyuyoruz.  

           Biz nehre bir çakıl taşı attık. Adını ‘’Deyiş’’ koyduk. Bazen sağa bazen sola çarpacak, bazen suyun akışına kapılacak bazen de durulacak. Fakat biliyoruz ki eninde sonunda üstatların içinde yüzdüğü deryaya çıkacak. Bu yolculukta, ilk sayıdan yedinci sayıya kadar emeği geçen tüm arkadaşlarıma teşekkür etmeyi üzerime vazife sayıyorum.

                                                            Bilal ÖZBAY